Het begin van parochieregisters in onze provincies.
Geconfronteerd met kritiek van de hervormers en de groei van het huwelijksrecht in protestantse staten, werd het principe van verplichte kerkelijke viering en het bijhouden van bijbehorende registers vastgelegd. De Raad van Dertig heeft het belang van betrokkenheid sterk verminderd. Voordat de RaadHierdoor werd een verloving gevolgd door seksuele relaties effectief omgezet in een huwelijk. De Raad van Dertig in 1563 algemene voorschriften uit voor het bijhouden van doop- en trouwregisters. De canons van het decreet " Tametsi " over de plechtigheid van het huwelijk zijn duidelijk: alleen uitdrukkelijke en plechtige toestemming, uitgedrukt in de tegenwoordige tijd (ik neem jou tot mijn vrouw) is een huwelijk. Zelfs uitgevoerd in de kerk, of voor de kerk. Het decreet stelde duidelijk dat een huwelijk nietig was als het niet werd voltrokken in aanwezigheid van de pastoor en twee of drie getuigen, voorafgegaan door de publicatie van bannen en vergezeld van het bijhouden van huwelijksregisters. De bisschoppen lieten de toepassing over aan de provinciale synoden. Deze bepalingen werden in 1614 aangevuld door de "Rituale Romanum van Paul V voor sterfgevallen. Vanaf deze tijd kwamen er steeds meer bisschoppelijke verordeningen die het bijhouden van registers verplicht stelden. De meeste parochies openden echter pas na 1600, of zelfs na 1650, registers. De oudste doopregisters in ons land dateren van 1565; ze zijn afkomstig uit de parochie van Sainte-Gudule en de kerk van La Chapelle en worden bewaard in het Archief van de Stad Brussel. Raad van Dertig.
Op weg naar de Raad van Trente - Zittingen 1 tot 8 (13/12/1745 - 17/09/1547)
2019 Heraly Yves - GéniWal Magazine nr. 21, 2004 alle rechten voorbehouden
